شئر
سدانی ھساب ءَ شئر ءَ بِچار۔
پٹ ءُ پول ءِ آسر
1135 شئروت مئے واہگاں کُشئے گْریوئے
وت مئے واہگاں کُشئے گْریوئے ارساں تو دامن ءَ مشئے گْریوئے
وفاءِ ما پہ وتا رنگے دگہ شوہازیں
وفا ءِ ما پہ وتا رنگے دگہ شوہازیں حیالءَ مئے بہ زانت مہرنگے دگہ شوہازیں
تو نہ دیستگ کدی عذاب غمءِ
تو نہ دیستگ کدی عذاب غمءِ ہچ نہ اِنت پہ تو دل حراب غمءِ
نامحرمانی میتگءَ رازدار ایوک اِنت
نامحرمانی میتگءَ رازدار ایوک اِنت چو کہ گُمانءِ جِنّتءَ بے سار ایوک اِنت
تو ارس لوٹئے زہیر گندئے
تو ارس لوٹئے زہیر گندئے غمانی اوں نپت ءُ بیر گندئے
کساسءَ نہ زانئے غمانی منی
کساسءَ نہ زانئے غمانی منی شپاں ایوک اِنت ماہکانی منی
’اَچ وت گِسر کپتیں کہ بیگاہے منءُ لالءِ حیال‘
’اَچ وت گِسر کپتیں کہ بیگاہے منءُ لالءِ حیال‘ جاہے زمانگ گوں وت اَت جاہے منءُ لالءِ حیال
من مہر ہِچ نہ زاناں منا چوں وتی کنئے
من مہر ہِچ نہ زاناں منا چوں وتی کنئے من چہ تہا پْرشاناں منا چوں وتی کنئے
تْرانگءِ بُرزیں کوہءَ سر بہ کناں
تْرانگءِ بُرزیں کوہءَ سر بہ کناں گوں وتی ساہگءَ ہبر بہ کناں
بیگہاں تئی نندگ رازے
بیگہاں تئی نندگ رازے سہب اِنت ہر شپ زندگ رازے
ماہ پہ تو ہر شپءَ ناز کنت روچ بیا
ماہ پہ تو ہر شپءَ ناز کنت روچ بیا واہگءِ زیمراں ساز کنت روچ بیا
’واہگءِ زامران ہچبرءَ تنگ مہ بات‘
’واہگءِ زامران ہچبرءَ تنگ مہ بات‘ ماہ لقاہ تئی حیال روچے سد رنگ مہ بات