نامحرمانی میتگءَ رازدار ایوک اِنت
چو کہ گُمانءِ جِنّتءَ بے سار ایوک اِنت
ماں دردءِ ہلکہءَ گوں غماں نند ءُ نیاد کنت
چو کَے گشیت تئی تْرانگءِ ہینار ایوک اِنت
پہ مہرءِ ہاترا ماں تئی مہرءِ جنّتءَ
بیا کہ زہیرءِ ارساں گوں راہچار ایوک اِنت
تئی جیگ کلمپراں گوں ہر بیگہ سمبہیت
مئے واہگانی شنگتگیں شار ایوک اِنت
شہرءَ تئی مہرءِ بیگہاں چوگان ءُ چاپ بیت
درد ءُ غماں گوں مئے دل ءِ بازار ایوک اِنت
دل جنت ءُ گُمان ٹلیت ءُ صبر نہ بیت
کہ ماہءِ ماہکانیءِ دزگہار ایوک اِنت
یک رندے پہ منی غماں بچکند ءُ بیا برو
چماں کماتگ ارس ءِ شپاں ہار ایوک اِنت
تو نورؔ ایوکیءَ مرو دردءِ جنّتءَ
تئی واہگءِ گشنت پدا یمار ایوک اِنت