دْروتانی آزمان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
چّم ءُ دل ءِ میان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
روچءَ را کترھانی ھسابءَ بِگیپت کسے
انوں دماں دمان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
تئ دل ملاریں گم کہ نئیت اِنت اے میتگءَ
اھدانی کھرمان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
چّمے کہ آزمان ءَ دمانے یلہ نہ کنت
ترسے کہ ماھکانءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
شَہم ءِ وڑا آ اتک نہ جَلّ اِت پہ یکدمے
کئے زانت کئی گُمان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
جاہ ءُ دَرے نہ دیست تہ دیدارءِ واھشءَ
بروانءِ تیرکمان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
وھد ءَ وَا مہربا اِنت کہ ھمراہ نبوت بلئے
زُلپانی تئ نِوان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ
کَس میر بےگناھیءَ دستءَ نہ گیپت تئی
مِہرے کہ اے جھان ءَ منا دَْرتکگ ئِے شُتگ