دْروتانی آزمان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
چّم ءُ دل ءِ میان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
روچءَ را کترھانی ھسابءَ بِگیپت کسے
انوں دماں دمان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
تئ دل ملاریں گم کہ نئیت اِنت اے میتگءَ
اھدانی کھرمان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
چّمے کہ آزمان ءَ دمانے یلہ نہ کنت
ترسے کہ ماھکانءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
شَہم ءِ وڑا آ اتک نہ جَلّ اِت پہ یکدمے
کئے زانت کئی گُمان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
جاہ ءُ دَرے نہ دیست تہ دیدارءِ واھشءَ
بروانءِ تیرکمان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
وھد ءَ وَا مہربا اِنت کہ ھمراہ نبوت بلئے
زُلپانی تئ نِوان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ
کَس میر بےگناھیءَ دستءَ نہ گیپت تئی
مِہرے کہ اے جھان ءَ منا دَْرتکگئِے شُتگ