جیگ ءَ وہدے جنت ہیراں ماہکاں
گیش کنت درد ءُ زہیراں ماہکاں
ترانگ ءِ پہ من بہ کنت، من شاد باں
شنگ وہدے شہد ءُ شیراں ماہکاں
کَے گشیت تو ایوک ئے، ارساں مہ ریچ
بیا کہ من پہ تو نمیراں ماہکاں
تْرانگ ءِ شہر ءَ، تو مرچاں اَچ منا
باز نزیک ئے، من دیراں ماہکاں
تو منا بچکندگی شامے بہ دئے
من تئی ارساں بہ زیراں ماہکاں
تو جہان ءِ بادشاہ ءِ، ماہ لقاہ
من تئی دست ءِ لکیراں ماہکاں
نوجوانی شُت گوں شہدیں تْرانگاں
راہسر اں دردانی پیراں ماہکاں
تئی حیال ءِ سیاہ شپاں بُن دات نورؔ
واہگانی نپت ءُ بیراں ماہکاں