یات ءُ حیال ءُ تْرانگ ءِ چکاس دیستگنت
تو چے بہ زانئے چون گْوزنت پاس دیستگنت
بے مہریں مہرگاں وتی جیگ ءَ نہ جنت کدی
آئی کہ درد ءُ زہیر ءُ غم ءِ لاس دیستگنت
بیا نوکیں شہرے پہ وتا مہرانی اَڑ کنیں
اے دہر ءِ ما کہ دوست ءُ وتی براس دیستگنت
بیگاہاں مارا چاڑ کننت تئی غم ءُ حیال
بے کیف تْرانگانی نہ انت تاس دیستگنت
آسر کدی وفاءِ مہ بات چندنیں سفر
اے راہ ءَ درد ءِ پُل ءُ غم ءِ آس دیستگنت