چہ کوہاں شِیر درکیت ہم
چہ سِنگاں حون پِٹّان بیت
آگاں
بنی آدم وتاپجہ بیاریتیں، بَلے
مئے ءُ تئی عہد ءَ
ہمک اِنسان ءَ گون اِنت روکیں قندیلے
ماں زگریں روچء رحمان ءَ
زمین ءَ تانکہ آزمان ءَ
شوہاز ءَ آدمی زات ءِ
ہمک دمک ءَ، ہمک شہر ءَ، ءُ دہر ءِ گنجیں بازاراں
ناں پاد برٛمشے شپادانی
ناں پادینکی توارے کیت کسی گوش ءَ
ہمے عہد اِنت مئے ءُ تئی
اِدا ناں مِہر ءَ معنا اَست
ناں عشق ءُ عاشقی داریت بستارے
ہمے عہد ءَ
وفا وت بے وفائی یے
اے عُمر ءَ قرن گوٛستگ
اَنگت ورنا اِنت
اَگاں کسے بہ لوٹیتیں
چہ کوہاں شیر دربیاریت
چہ کوہاں شیر درکاریت
پہ کئی اوست ءَ
کجام دوست ءَ
چُشیں بارے نپَسّ کشّیں سرا زُوریت
اِدا ہر چیز بے معنا
اِدا جی ءِ بدل دور انِت
اَگاں مرچی تئی وہد اِنت
اَگاں باندا منی عہد اِنت
ناں تو پہ مرچی ءَ شادان
نیکہ من گُروناکاں پہ باندات ءَ
کہ
وہد ءِ گرمیں ساہگ ءَ نشتگ
گاریں زندگانی ساہ کشّان اِنت