غلام حسین شوہاز ءِ نام ءَ
دیدگ اَنت رَہن ءُ ساہ وامدار اِنت
تئی نام ءَ
کہ تولبزانی بالاد ءَ را سارتیں ساہگے داتگ
تو گالانی حداوندئے
زبان ءِ تُنگیں ارواہ بکش اِت شہدیں شہجوئے
مسک ءُ آسمی بوئے
ماں شعر ءُ گالبندانی تو مِک کت محکمیں کوئے
تو شوہاز ءَ دراتک ئے پد گراں کت
گپ ءُ گالانی
بگندئے گوں وت ءَ دلگوش کنا ئیناں وتی راج ءَ
دوبر بیار انت ہما زور برتگیں باج ءَ
سراں بنداں پدا پادانی حاکاں کپتگیں تاج ءَ
ہمے ارمان ءُ اومان اَت
ہمے اُمیت ءِ آس ءِ برانز
تئی ماں باتن ءَ روک اَت
بلئے اے ملکموت ءَ کئے بہ شونائیت
کہ شو ہاز ءَ
مہ شوہازیت
شُہازؔ ءَ گاریں شوہازانی
شوہاز اِنت