تئی یات کہ گِستا بیت مئے حال ابیتکی اِنت
ہر روچ، شپ ءُ ماہ ءُ ہر سال ابیتکی اِنت
تئی درد منی درد اَنت تئی راز منی راز اِنت
وہدے تو منا چِہ بئے بے حال، ابیتکی اِنت
چہ جلگہیں آزمانءَ تو شہمءَ بہ کن تالان
نوں جہل ءَ میا مہر ءِ استال ! اہیتکی اِنت
سربِرّاِنت زہیراں گوں ایوکیءَ گنوک کرتگ
درکیت چہ مئے زردءَ چیہال ابیتکی اِنت
تو منزلءِ مئے زانتءِ اے راز مہ بات تالان
پر بنداں پہ تو روچے سدگال ابیتکی اِنت
بیا ندرْ پہ تو زندءِ ہر سہت منی وشیں
بیا دوست ءُ منی جان منی لال ابیتکی اِنت