جنگانی سِیت

من ءُ واجہ حُداوند ءَ

دمانے نشت ءُ مجلس کُت

زمین ءِ غم

زَمان ءِ غم

دین ءِ غم

جہان ءِ غم

نیلیں آزمان ءِ غم

ماہ ءِ غم

روچ ءِ غم

مَیار جَلّیں بلوچ ءِ غم

سوچن ءُ بندیک،

دوچ ءِ غم

پُرس اَت چہ حُداوند ءَ

کُجام نیما چہ پیدا ک ئے

کئی اوبادگ ءُ حاک ئے

کئی برورد

کجام درٛچکانی سبز ءُ مُرتگیں تاک ئے

نہ مرگ ءِ تورناکیں سِیمسراں زانئے

نہ زند ءِ رہ سراں زانئے

پت ءُ بُن پیرُکی نقش ءُ پدے دارئے

نیکہ اوبادگے ءِ بُن پدے دارئے

نَے نیک ءُ بَدے دارئے

گُشنت تو مہروانے ئے

یا کہ قہر شانے ئے

راہے در بہ گیِشّین

پہ منء گاریں گُنہگار ءَ

خطاوار ءَ

کہ ما بکشاتگیں

واہُند

نود شنزیں آزمانے ءِ

زِر ءُ زِر بار، سُہر، آقوت ءُ مُروارِد

رِچوکیں گُلزمینے ءِ

سُبک گامیں سمینے ءِ

رَنگی سَنج ءُ درٛینے ءِ

کہ گیجیت واب

واب ءَ پدٛرَہینیت، گوں وتی

پادینک ءُ پادبرٛمشاں

ءُ من

ماں دستء ناکساں کپتاں

چہ سیاد ءُ وارثاں رَپتاں

بے تالہہ ءُ بحتاں

بِلّے، بے مُراد اِنت جند

کم گُشاد اِنت زند، بَلے

دل ایمن نیاں اَنگت

دل ایکیم نیاں اَنگت

کہ مات

’جنگی بولیاں‘ زاننت

گُہار ءَ زَخم دست ءَ اِنت

یا تیرانی زِہاں سوہان کنت

زَرّ ءِ منگلیکاں گوں

کہ ’شکلّیں جنگانی سِیتّاں‘ زانت

نیاں سرپد

اُمیت ءِ دامن اِش داشتگ

اوست ءِ گوٛاتگر ءَ نشتگ

چہ توء ربّیں حداوند ءَ

برٛاتے ءِ سوالیگ اِنت