ہر صبا تو گیر کائے، شنگ بنت لاسیں حیال
چہ دلءَ چست بنت وفا ءُ مہرءِ الماسیں حیال
مہر وہدے بے سما اِنت چہ سماہاں بیگہاں
مارا بِلّے بے سما کنت تْرانگءِ آسیں حیال
چو مہ بیت کہ سرشپاں آ اَچ منا بے حال بہ بیت
روچے سد رندءَ منارا زوراں وسواسیں حیال
روچ ءُ شپ، بیگاہ ءُ سہباں گوں وفاہاں لیب کنت
مرچاں پُرکیف اِنت گُشے مئے واہگءِ تاسیں حیال
دوریءَ وَ کسی کاراناں چہ ازلءَ شر نہ کت
گوں منا کد سنگتی کنت مئے غمءِ بْراسیں حیال
بس تو یک رندے بہ گندئے، نورؔ غماں مئے گیش بہ کن
مارا مہرءِ جنّتءَ بارت، دردءِ کوراسیں حیال