بیا صباءِ سمین بیگواہ اِنت
واہگ ءُ مہرءِ دین بیگواہ اِنت
تو کہ گِستائے بہشت اِنت دوزہ
گوں ترا تہترین بیگواہ اِنت
مارا بے وانکیاں وتی گُرتگ
مرچاں مئے مہہ جبین بیگْواہ اِنت
دردءِ آزمانءَ یل کتگ مارا
تْرانگانی زمین بیگواہ اِنت
نورؔ شہ تالہیءِ راز چی اِنت
پہ ما وَ مارجین بیگواہ اِنت