بے سُد ءُ بے گُمانیءَ غم داغ داتگنت
من دوستءِ مہربانیءَ غم داغ داتگنت
اے مہرءِ زانگ اِنت کہ مئے دردءِ مارگ اِنت
ما گوں غمءِ جوانیءَ غم داغ داتگنت
ہر کس نہ بیت شہ مریدؔ، ہر کس نہ اِنت گنوک
اے ما ایں کہ پہ حانیؔءَ غم داغ داتگنت
تہرونکیءَ کسّے بہ رؤت مستاگ ءَ اے بہ دنت
بیا ماہءِ ماہکانیءَ غم داغ داتگنت
تئی نورؔ! دیدگانی کَے اِنت آسءَ سرد کنت
تو چیا نوجوانیءَ غم داغ داتگنت