کیَ بگُش اَرسانی تُنّ ءَ پرٛوشت کنت
چہ وتی کئے چمانی نمبیں چمگ ءَ
مرچیگیں جنگ ءَ
سرانی بار
داتگ ماں دلانی کوپگاں
عہد ءُ وہد اَنت
دیم پہ دیم
چمّ نہ گندنت چمّگے
پہ وتی سبزینگ ءَ
ءُ مچاچ
کونڈان اَنت ترّیں نمبگاں
گواٛنزگی طفلانی پاد ہم
ترٛاول اَنت
گِرّبندنت ہر دمان
زمزمیں نوکاپے ءِ شوہازگ ءَ
پہ عہد ءِ تُنّگاں،
بِلّے
کہ دل ءِ بار ءَ پہ زند ءِ منزل ءَ
دیدگانی آپ ءِ ہستی الّم اِنت
زندگیں ہر مردم ءَ
تہنا ہمے یکّیں غم اِنت
آپ چمّانی تہالیپگ بہ بیت
دیدگانی ہارکیت
پہ منی راج ءُ منی مِسکیں ڈگار ءِ سبزگ ءَ
عہد ءُ وہد ءِ جنگ ءَ
مارا اَنچیں سیمسرے ءَ سرکتگ
پَد بہ گرداں مُرتگاں
پَد مہ کِنزاں زِندگاں