تئی شِگان ستکگیں داگے ءِ بُوءَ کنت
تئی وپا کُچلیں شیرگے پمن ءَ
من پتو گشتگوں، تتکگوں ھر کجا
تو نہ جت یکبرے ترّگے پمن ءَ
تو ھمائیں کہ دنتان گدروشت ءُ شت ئے
زندگی زنگی ایں ھرّگے پمن ءَ
من عزیز ءِ دل ءِ ساھگ ءَ وپتگوں
کس نوں ترا کینت نہ کنت زھرگے پمن ءَ
نوں اے اھد ءَ پیادگ کُشگ بنت عزیز
بانزلے زُور پہ وت پرّگے پمن ءَ