تو کہ چولے بہ بئے پْرشان کنے
من نزاناں تو چے گشان کنے
تو بگندئے چو آسک ءِ پیما روئے
بانڈمیں چیدگاں نشان کنے
کئے بزانت آس ءِ عاقبت چے بیت
تو کہ برف ءَ گوں پیلشان کنے
نوں پہ قبر ءِ اوں جاہ ءُ بندر نیست
باریں چنچو دگے کُشان کنے
من اگن غلّہ ئے بباں گندئے
تو منا جنتری دْرشان کنے
تو بگندئے چو کیچ کوٴر ءَ ئے
ہنچو مہتل مہ بئے ہشان کنے
قاضیؔ برداش چیزئے ءِ نام اِنت
وت سرا وت چیا جشان کنے