شئر
سدانی ھساب ءَ شئر ءَ بِچار۔
پٹ ءُ پول ءِ آسر
1469 شئرپل ءَ چو من کمات ءَ وت ءَ ہار ءَ بستگ آں
پل ءَ چو من کمات ءَ وت ءَ ہار ءَ بستگ آں بیا تئ وپا ءِ دامن ءِ من تار ءَ بستگ آں
پہ ترمپے کیپ ءِ نوشگ ءَ ملار بوھگی نہ انت
پہ ترمپے کیپ ءِ نوشگ ءَ ملار بوھگی نہ انت تئ گمانی مرکب ءَ سوار بوھگی نہ انت
وباھے گشےء ساہ ءُ جان ءَ کپانیں
وباھے گشےء ساہ ءُ جان ءَ کپانیں منارا تئی مھر گران ءَ کپانیں
تئ گم ءُ درد ءِ اجب آ کہساں کاریت مدام
تئ گم ءُ درد ءِ اجب آ کہساں کاریت مدام زندگی چو ملکموت ءَ کہ مناں چاریت مدام
تئ وپا ءُ مھر پہ من یار پارسنگ ءَ نہ جنت
تئ وپا ءُ مھر پہ من یار پارسنگ ءَ نہ جنت تو برو بے گم ببو اے دل تئ زنگ ءَ نہ جنت
زندگی دردے ترہینیت چم ءِ ارساں سر گوزیت
زندگی دردے ترہینیت چم ءِ ارساں سر گوزیت پہ کہیبے وھدے دیم ءَ کیت مے دلبر گوزیت
کُہت
جَنگلے، میتگے، ھلکے نہ اِدا دنیاے اَسپ ءُ زَہماں کَسے ہمراہ نہ کتگ
چِراگے بُست کنت
درِیگءِ پِیریں پَردگاں بہ چَنڈ گُباراں گِپتگنت
روچ ءَ نہ زانگایاں ، شَپ ءَ گِندگا نیاں
روچ ءَ نہ زانگایاں ، شَپ ءَ گِندگا نیاں من اَنچو ایوَکاں کہ وتا گِندگا نیاں
دِلانی سُتکگیں انگار بنت کہ پَشت کپنت
دِلانی سُتکگیں انگار بنت کہ پَشت کپنت ھیال گوْستگیں کِردار بنت کہ پَشت کپنت
گوں وَہماں بار بوتکگ اَت ، گوں وَسوساں روان اِتیں
گوں وَہماں بار بوتکگ اَت ، گوں وَسوساں روان اِتیں ما گپ جت زمانگ ءِ ، ءُ ، جِند ءِ پُچّکان اِتیں
ارس پولِنگے ، جِتائی داگے
دھر ءِ چمّاں چَہ درامد بیتہ است کسّے کہ نہ پَہمیت شہرءَ