شئر
سدانی ھساب ءَ شئر ءَ بِچار۔
پٹ ءُ پول ءِ آسر
1469 شئرجوانیں جہانے جوڑکتہ
گلزمین بے پادگین ءَ آزمانے جوڑ کتہ آفرین مولا تر۱! جوانیں جہانے جوڑ کتہ
اللہ چہ درٛستاں مستر انت
ستک ءُ یقین ءَ یک بکن اللہ چہ درستاں مستر اِنت امبروزءِ زنگ ءَ دوست مجن اللہ چہ درستاں مستر اِنت
کھیبانی پری
تچوکیں آپ ءِ پُشت ءَ کِشک رَند اِیت گنوک اِنت دل کہ پتّو پَھر بند اِیت
درد ءِ نِیل بومیں زِر ءِ رنج ءُ عذاب ءَ دَرمیا
درد ءِ نِیل بومیں زِر ءِ رنج ءُ عذاب ءَ دَرمیا واہگ ءِ بوجیگ چہ اوست ءِ تیاب ءَ دَرمیا
رزاق دیدگ ءِ نام ءَ
او دیدگ اَ چ تئی مرگ ءَ گُشئے کہ دیدگانی رُژن تامور اَنت
حیالءِ شانتل
منی حیال ءِ کہیر ءِ ٹُلّءَ ہَمُک بیگاہ ءَ
بیا کہ زِندمانی ءِ شپ اِنت کوراس دُردانگ
بیا کہ زِندمانی ءِ شپ اِنت کوراس دُردانگ بیا کہ بے تو پُرسیگ اِنت شپءِ ہر پاس دُردانگ
ترٛانگانی تئی ہما کہ داتگیں ٹپ نرم نرم ءَ کِنزاِتگ
ترٛانگانی تئی ہما کہ داتگیں ٹپ نرم نرم ءَ کِنزاِتگ زُلف بُتک اَنت مَہوشانی ءُ پدا شپ نرم نرم ءَ کِنزاِتگ
عطاشادءِزمینءَ
زہیرءَ زَپت گُشنت ترٛانگ ءَ شکر نہ گُشاں حیال ءِ منزل ءَ مہرانی گنجیں دَر نہ گُشاں
گُلزمین منی لوگ ءُ آزمان منی شہر اِنت
گُلزمین منی لوگ ءُ آزمان منی شہر اِنت اے جہان منی بازار، آ جہان منی شہر اِنت
دیدگاں گوں ناز شانیت، پہ اَدب بچکند کنت
دیدگاں گوں ناز شانیت، پہ اَدب بچکند کنت ترٛانگانی نیپگانیں دل زہیر اِشکند کنت
تاں ہما روچ ءَ تئی دیما چہ یک کِر بُوتگاں
تاں ہما روچ ءَ تئی دیما چہ یک کِر بُوتگاں زندگی ءِ سَہگریں راہ ءِ مسافر بُوتگاں