شئر

گوں وَہماں بار بوتکگ اَت ، گوں وَسوساں روان اِتیں

گوں وَہماں بار بوتکگ اَت ، گوں وَسوساں روان اِتیں ما گپ جت زمانگ ءِ ، ءُ ، جِند ءِ پُچّکان اِتیں

سرگوات ملاریں بِچکندے، نودانی سباہاں ایر رِتکہ

سرگوات ملاریں بِچکندے، نودانی سباہاں ایر رِتکہ یک عمرے زھیراں گْوازینتہ، یک ارسے نگاہان ایر رِتکہ

ہِچیّ گِندگ نہ بیتءُ جاگہ نیست

ہِچیّ گِندگ نہ بیتءُ جاگہ نیست نیست جَنگل، اِدا اوں دریا نیست

کَسے ءِ آیَگ ءِ بْرمشءَ مروچاں کِیمّت نیست

کَسے ءِ آیَگ ءِ بْرمشءَ مروچاں کِیمّت نیست اے شہرءِ گْوات ءَ کَسی مِہلبانی ھاجت نیست

درد ءِ ابیتکی اِنت کہ دِلءَ دز جن ئے کُدیت

درد ءِ ابیتکی اِنت کہ دِلءَ دز جن ئے کُدیت نوں اِیوکی ، پہ شِئر تَسلّہ دَیگ نہ بیت

ترا کہ نہ سرپدی نہ توریت

ترا کہ نہ سرپدی نہ توریت بزاں ترا ھچ بدی نہ توریت

گُل ءِ ملگور کاشیں پیچ ءُ تابے اَنت

گُل ءِ ملگور کاشیں پیچ ءُ تابے اَنت ءُ آسکی دیدگانی رنگ گلابی اَنت

پَرے حال ءَ، گلیں یار ءَ کنائینت

پَرے حال ءَ، گلیں یار ءَ کنائینت آ، دَردانی شَریدار ءَ کنائینت

زاناں گیوار گُل ءَ رَست، پدا

زاناں گیوار گُل ءَ رَست، پدا شِلّیں دَرداں منا ماں بست پدا

دُچار ئی کُت مَنا گوں پُل گُد ءَ، ھزار بَر ءَ

دُچار ئی کُت مَنا گوں پُل گُد ءَ، ھزار بَر ءَ ورات دِل چشیں شھدیں رَد ءَ، ھزار بَر ءَ

بارگ بالاد ءُ کمان مِیانیں گُل اَنداماں بِہ بَر

بارگ بالاد ءُ کمان مِیانیں گُل اَنداماں بِہ بَر چہ مئے چاگِرد ءَ اِے نازُرکیں سُبک گاماں بِہ بَر

مُدام پِیسک اِیت پہ دوست ءَ پُل گُدین ءَ

مُدام پِیسک اِیت پہ دوست ءَ پُل گُدین ءَ چوں سَھڑیناں دل ءَ ناسَرپدین ءَ